slenterend
door de straten uit mijn verre jeugd brengt
de realiteit mij terug naar een geschiedenis van weleer
degeen waaraan mijn ontstaan ten grondslag lag
daar
waar ik die woeste, karaktervolle blik ontmoette
die
met een intensieve bewondering ongenadig
mijn fysiek te lijf ging
kruisten verhitte blikken onze psychen
in
een oneindig verlangen naar altijd meer
na
een langdurig beleg werd mijn veste geslecht
verlies
eindigt zoals altijd in zijn eigen surplus
maar
mijn exquis talent was voor de agressor
wel de hoofdprijs
nazaten
ik ben de tel kwijt waren een natuurlijk refrein
na
het ultieme majeur
nu
in mijn nadagen, tref ik heel onverwacht
die
woeste blik uit den beginne op het balkon van het huis
waar
met grote zorg mijn verscheiden wordt verwacht
nog
eenmaal
laat men ons in de echtelijke sponde neer
en
slecht een veste zich voor de laatste keer
liefde
verliest zich in zijn eigen geschiedenis
de
legende wacht
ROMEO & JULIET
Gut, wie waren dat !!!!
(c) JR. 2015
