Posts tonen met het label slenterend. Alle posts tonen
Posts tonen met het label slenterend. Alle posts tonen

zaterdag 26 augustus 2017

Dilemma




soms
 
zo slenterend langs die weg
 
met
 
jouw stoffig, vermolmd verleden
 
met
 
eindelijk weer opnieuw een wereld vol
 
onbekende mogelijkheden aan je voeten
 
 
vraag je je af waarom juist nu
 
die
 
onvoltooide hunkering zich ineens aandient
 
kan
 
een te veel aan emotioneel fortuin
 
een
 
dilemma worden
 
de
 
tweespalt zijn in een terug gevonden ik en leefwijze
 
maar
 
wat is te veel wat ook de keuze
 
iets
 
soms heel wat meer, eigenlijk best veel
 
raak
 
je
 
zo wie zo weer kwijt
 
 
 
geluk hangt niet af
 
van zijn hoeveelheid maar van het innerlijk 'zijn'
 
de
 
ontspanning van een onnodig belaste geest en lijf
 
jouw geest
 
zijn prijs, is eigenlijk geen prijs, meer een koopje
 
door zijn onbetaalbaarheid
 
 
dus
 
de uitkomst, geen idee is meer een losse flodder
 
een
 
gok,
 
vanuit een onverwachte hoek
 
een
 
schot voor de boeg
 
maar gevormd door een langdurig overdenken
 
en...
 
 
nog weet ik niet
 
of
 
ik
 
er
 
goed aan doe
 
(c) JR.  2017


vrijdag 18 augustus 2017

Gut, wie waren dat





slenterend
 
door de straten uit mijn verre jeugd brengt
 
de realiteit mij terug naar een geschiedenis van weleer
 
degeen waaraan mijn ontstaan ten grondslag lag
 
 
daar
 
waar ik die woeste, karaktervolle blik ontmoette
 
die
 
met een intensieve bewondering ongenadig
 
mijn fysiek te lijf ging
 
 
kruisten verhitte blikken onze psychen
 
in
 
een oneindig verlangen naar altijd meer
 
 
na
 
een langdurig beleg werd mijn veste geslecht
 
verlies
 
eindigt zoals altijd in zijn eigen surplus
 
maar
 
mijn exquis talent was voor de agressor
 
wel de hoofdprijs
 
 
 
nazaten
 
ik ben de tel kwijt waren een natuurlijk refrein
 
na
 
het ultieme majeur
 
 
 
nu
 
in mijn nadagen, tref ik heel onverwacht
 
die
 
woeste blik uit den beginne op het balkon van het huis
 
waar
 
met grote zorg mijn verscheiden wordt verwacht
 
 
 
nog
 
eenmaal
 
laat men ons in de echtelijke sponde neer
 
en
 
slecht een veste zich voor de laatste keer
 
liefde
 
verliest zich in zijn eigen geschiedenis
 
de
 
legende wacht
 
 
ROMEO & JULIET
 
Gut, wie waren dat !!!!
 

 
(c) JR.   2015
 
 

donderdag 17 augustus 2017

De Wallekant

 
 
 
 
 
 
zo slenterend
 
langs de wallekant uit mijn jeugd
 
rijst
 
verborgen in 't woud van de ultieme watervrees
 
de herinnering aan gestorven emoties
 
 
losgeslagen
 
afgemeerde schuiten riepen op tot een niet te verwoorden
 
geldingsdrang
 
 
maar
 
wanneer het water z'n tol eiste
 
verdween die schreeuwende doordringende pijn pas
 
na verloop van tijd, in zijn eigen verdoving
 
 
zo
 
slenterend langs de wallekant uit mijn jeugd
 
denk ik
 
was die jeugdige onbezonnenheid
 
het allemaal waard
 
 
de
 
scheidingslijn tussen leven en overleven
 
zo fragiel
 
als het jonge leven zelf
 
 
hier
 
aan de rand van een gracht
 
keert
 
even het verleden terug
 
een
 
moment
 
maar
 
 
(c) JR.  2015

2018

  Well, na diepe intelligente conversaties omlijst met sfeervolle muziek besloot ik na diep overdenken   vannacht alsnog om 24.00...