dinsdag 22 augustus 2017

'Meester Fluisteraar' ' macht van de wapenhandel'

 
 
 
 
luister en huiver
 
hoor
 
de
 
'meester'
 
in
 
de wind, hoor hem in die snelle bries
 
waar hij fluistert over wat jij en ik niet mogen zien
 
of
 
is
 
hij
 
die raaf die ons bespied
 
 
maar het gaat verder dan jij en ik hij fluistert zelfs
 
waar een koning
 
zit
 
in de gangen van zijn paleis
 
de kamer van zijn kamerheer , het bed van een edele heer
 
in
 
zijn keukens, de potten en pannen
 
in het gewillig oor van de geen die er 't meest gevoelig voor is
 
zoals die van een krijgsheer die in zijn bad zit
 
 
vele oorlogen zijn begonnen door de
 
'meester fluisteraar'
 
en
 
het is hoe dan ook altijd de opbrengst
 
waar het ém om draait
 
 
maar
 
wat niemand weet hij heeft de hele wereld in zijn greep
 
hij
 
is

niet alleen een fluisteraar maar ook een luisteraar
 
hij
 
luistert en fluistert wat af
 
 
luister,
 
huiver als je de 'meester' kent
 
hij beschermt zichzelf fel tegen wie zich tegen hem keert en bekent
en
fluistert dan ook die bekentenis in een snelle bries
 
met een demper weg
 
of
 
hij fluistert wat minder fel en dan blijf je zijn knecht
 
mocht
 
je vluchten is zijn macht zo groot hij vind je
 
zelfs nog ergens verstopt in een dakgoot
 
en
 
dan wordt hij weer als de wind
 
hij
 
blaast je ergens onder het blad
 
van een omgevallen boom of hij laat je achter op een afvalhoop
 
waar niemand die je vind nog weet
 
dat
 
jij
 
de
 
'meester fluisteraar'
 
kent
 
 
(c) JR.  22 Augustus 2017 
 
 
 


maandag 21 augustus 2017

A slow pain

 
 
 
 
 
there's
 
a slow pain penetratin' my heart
 
I
 
think somehow, I'm almost certain, almost convinced
 
it has reached, each an' ev'ry part, it must be love
 
there's
 
a
 
slow pain penetratin' my heart
 
 
strong talk is what you have
 
talk of what it is, to be on top of things
 
seems so very important, I don't need it so much
 
 
only
 
thing I can think of, is it in you to love
 
'cause
 
a
 
slow pain is penetratin' my heart
 
all
 
the strong talk cannot disguise cannot even hide
 
what's
 
goin' on inside, what's happening to you
 
I

can
 
only guess what I see
 
it
 
must be love you need
 
 
somethin' you could get, if you don't let it be
 
 
now
 
you've stopped, your eyes lock in to mine
 
with a strange temptin' look, an' you feel a slow pain rise
 
it
 
shows in your eyes, I  read in it your thoughts
 
 
I
 
know what you've got
 
there''s a slow pain penetratin'your
 
heart
 
 
now
 
you
 
hold me in such a way, I know you're not playin'
 
I
 
have no doubt you know
 
what it is like to have, this feelin' inside
 
 
to
 
be caught up in a web, you know must be love
 
'cause a slow pain is penetratin' your
 
heart
 
 
(c) JR.  

jouw lach


 
 
 
 
de
 
nacht braakt zijn oordeel uit
 
ruikt
 
aan de geschiedenis in het verleden
 
duisternis
 
loopt dood in een steeg, benevelt licht weent
 
 
 
de
 
zon verrijst boven de sculpturen aan het gevangen
 
water
 
 
 
schaduw,
 
nestelt zich in alle hoeken en gaten
 
 
 
een
 
geboortegrond verliest zijn ziel
 
 
 
Amsterdam
 
jouw lach is verworden tot een mislukte
 
 
deal
 
 
(c)  JR. 2014

fluistering

 
 
 
 
 
ik
 
sta op een hoek en steek een sigaret op
 
zacht valt de regen op mijn gezicht
 
staar
 
in de natte, verlaten straten
 
waar
 
de nacht  binnen viel
 
 
gevangen in 't donker wijst
 
een
 
sprankje licht mij de weg in de duisternis
 
in
 
een omgeving die ik langzaam herken
 
 
mijn
 
gedachten dwalen af naar de onverwachte ontmoeting
 
die ik had
 
 
een
 
stem
 
zo broos, zo zacht dat het bijna brak
 
fluisterde, terwijl ik luisterde, mooie zinnen
 
met
 
een gevoel diep van binnen
 
ik
 
aarzel
 
mijn tocht naar huis valt stil
 
gedachten dwingen mij te aanvaarden dat de richting die ik ga
 
niet
 
de
 
juiste
 
is
 
 
 
misschien ben ik nog op tijd
 
hoor ik die laatste fluistering met daarin de bevestiging
 
van iets wat ik van af het begin
 
al
 
wist
 
(c) JR.  2013


zondag 20 augustus 2017

soms




soms
 
is nemen net iets te veel
 
 
het verstoort een verbonden geheel
 
 
doorboort de rust van een
 
kus
 
 
brenger
 
van een lang verwacht geluk
 
de
 
gevonden band breekt af
 
 
laat
 
 
hen achter met iets dat niet was
 
 
verwacht
 
 
soms
 
is

 nemen net iets te veel
 
 
(c) JR. 2014

Last Offensive




beaten
 
but not defeated
 
longin' for some peace
 
exchanged glances confirm the question
 
in their eyes
 
 
some
 
tense sense of restfulness reaches troubled
 
minds
 
an
 
forgotten force erupts from the ultimate depth
 
of
 
their souls
 
surrounded by destructive testamonies
 
of
 
a
 
morbid idealism
 
 
late
 
in the afternoon the sun seeks refuge in its setting
 
silence
 
encircles them like a heavy cloak
 
a
 
deep sigh tells it all
 
 
 
 
 
behind
 
the grit of devistation time slices through
 
each's 
 
own man made hell
 
fear
 
 calls upon their last shred of courage
 
a
 
last offensive reaches out for them
 
suddenly
 
rage seeks its confrontation, muffled cries ring out
 
callin' on ones dear,
 
even
 
a
 
'Maker '
 
 
 
in a 'dance macabre'  steel encounters steel
 
forging
 
an
 
ending never to be revealed
 
slowly fading in to a battle born mist
 
 
 
a
 
feelin' of contentment settles in
 
 
somewhere
 
a last faint sigh is heard
 
 
place an' time meet again,
 
it
 
has
 
no
 
winners
 
only
 
a
 
powerfull destruction
 
remains
 
 
(c)  JR.    May 4- 2014 Commemoration of the fallen w.w. II

 
 

't leven van alle dag




ja, hier lig ik dan in dit omgeploegde land
 
 
waar een intense stilte aan alles en iedereen zijn zwijgen
 
oplegt
 
zelfs die gitzwarte stem van 't kruit hoor ik niet meer
 
en
 
waar ook een druilerige regen in al zijn respect door mij heen sijpelt
 
 
maar, ik voel 't niet, zoals ik veel niet meer voel
 
 
is 't morgen, avond ik weet 't niet
 
 
het wordt donker en ik zoek de maan maar ik zie hem niet
 
 
mijn lijf verzoent zich zonder protest
 
met
 
die kille kilte die door mij heen gaat
 
waarom
 
'k weet 't niet
 
 
gisteren was er nog het leven van alle dag
 
 
maar dat was gisteren, een dag die ik niet vierde
 
 
omdat het zo gewoon was
 
 
die kilte, ja die is niet meer,
 
 
mijn 'moeder' legt nu haar arm om mij heen
 
en
 
het leven van alle dag
 
ja
 
 dat
 
wacht op 't antwoord
 
 
dat alleen mijn drang tot overleven nog geven kan
 
 
 
het is prettig die last over te laten aan 't leven van alle dag
 
 
waar mijn terugkeer ligt in elke kans die het je geeft en gaf
 
 
want
 
 
 ook overleven is een vak dat je moet verstaan
 
 
om het te kunnen doorstaan
 
 
wil je nog eens terug willen gaan naar alle dag
 
 
 
het wordt steeds kouder
 
 
maar
 
 
toch voelt mijn
 
 
  'moeder' nu aan als een zacht warm bad
 
 
waar je steeds dieper en dieper in weg zakt
 
zij
 
neemt mij mee op een tocht naar haar eindeloze verten
 
die
 
verbijsterend schoon zijn in hun eerste aanblik
 
 
 
'mag ik hier blijven, is dit nu mijn leven van alle dag'
 
 
 
het
 
is
 
een
 
intense
 
stilte
 
 
die mij het zwijgen oplegt
 
 
(c) JR.  19 augustus 2017


2018

  Well, na diepe intelligente conversaties omlijst met sfeervolle muziek besloot ik na diep overdenken   vannacht alsnog om 24.00...