Posts tonen met het label woorden. Alle posts tonen
Posts tonen met het label woorden. Alle posts tonen

donderdag 31 augustus 2017

Botje bij botje

 
 
 
 
 
 
het
zal zo tegen drieën geweest zijn
 
misschien wat later, wellicht veel later dat mijn afscheid
 
z'n eigen Waterloo vond
 
lovende
 
woorden, ik verwachtte niets anders
 
en
 
heel terecht uitten zich in de met hun toevertrouwde regelmaat
 
tot
 
rust gekomen in de aanwezige duisternis denk ik nog na
 
over
 
al die talloze geveinsde lof uitingen
 
 
gut,
 
 nu wordt het toch wel erg donker
 
waarschijnlijk omdat ik mijn ogen dicht heb
 
 
onbewust
 
dringt zich een penetrante geur van vermolmd hout met
 
een
 
melange van gestreste katte pis op
 
aan
 
mijn uiterst selectief reukorgaan
 
ook
 
daar moet ik van nu af aan rekening mee houden
 
irritante prikkels waarschuwen mijn immuun systeem
 
voor
 
de aanwezigheid van aangeboden insecten beten
 
nu
 
blijkt toch maar weer overduidelijk dat mijn nieuwe behuizing
 
toch
 
wat aan de krappe kant
 
is
 
 
m'n oude adres was qua oppervlak toch wat ruimer
 
'niet
 
zeuren ouwe sok, je ligt hier best'
 
de
 
huurder op nummer 34 naast roert zich in mijn beleving totaal niet
 
 
saaiheid beheerst zijn bestaan
 
 
op
 
nummer 36 draait iemand zich om klikklakkend valt alles weer
 
op zijn plek terug
 
ook
 
daar wat gehorigheid aanwezig
 
 
morgenvroeg maar weer eens een frisse neus halen
 
 
even op dat lijkt mij wel wat, 't is maar dat ik 't niet vergeet
 
 
en oh ja, de kers op de taart
 
een
 
uiterst voordelige huurovereenkomst
 
kost een beetje maar dan heb je ook wat, twaalf jaar vast
 
daarna
 
hier
 
puzzelen op het kerkhof
 
botje bij botje
 
tot
 
dat
 
alles
 
klopt
 
 
JR>2015
 

maandag 31 juli 2017

De Brief

 
 
 
 
 
 
 
 
ongeschreven is deze brief
 
waar
 
emotie zijn voorgeschreven pijn
 
aan een eens onbegonnen afgebroken weg
 
oplegt
 
 
verzonden
 
zonder enig doel te dienen
 
komt het terug in de brievenbus van zijn
 
ontstaan
 
 
slaat
 
pagina na pagina op waar zijn woorden
 
in
 
zinnen oplichten
 
 
maar zij lezen zichzelf zonder enig besef
 
 
waar zij toe dienen
 
 
hun
 
leegte is nogal extreem het is een leegte
 
 
waar
 
de ziel weent door de afwezigheid
 
van
 
enig gevoel,  enige spijt van het liefdeloze woord
 
dat
 
een ongeschreven brief in zich heeft
 
de woorden wenen, meer dan er ooit werden
 
geschreven
 
 
meer
 
dan de antwoorden die nooit werden verkregen
 
het
 
papier wordt nat
 
de woorden verdrinken in hun eigen
 
onmacht
 
en
 
er is niemand om hen te drogen
 
dat
 
is hun door de ongeschreven brief ontnomen
 
 
en
 
de brief
 
hij
 
weent
 
(c) JR.   2017
DD

2018

  Well, na diepe intelligente conversaties omlijst met sfeervolle muziek besloot ik na diep overdenken   vannacht alsnog om 24.00...